پیمان بزرگ نیا پژوهشگر موسیقی نواحی ایران گفت: سوگها به دلیل قداست و حرمتی که در اقوام عشایر ایران دارند، کمتر دستخوش تغییرات شدند .
پیمان بزرگ نیا پژوهشگر موسیقی نواحی ایران گفت: سوگها به دلیل قداست و حرمتی که در اقوام عشایر ایران دارند، کمتر دستخوش تغییرات شدند .
به گزارش روابط عمومی انجمن موسیقی ایران، پیمان بزرگ نیا نوازنده و پژوهشگر موسیقی نواحی ایران درباره حضور گروههای موسیقی بومی و اجرای سوگینه ها در رویداد «خیمه هنر» گفت:ما در کلیه مناطق مختلف ایران یکی از ژانرها و بخشهای مهم موسیقی، موسیقی سوگینهها هستند و در هر منطقه از کشور این سوگینه ها بر اساس ساختار و فضای موسیقاییشان با هم تفاوت دارند اما بیشتر سوگها در مناطق رشتهکوههای زاگرس مانند لرستان و چهارمحال و بختیاری هستند. ما نیز با توجه به شاخصههایی که برخی از نوازندگان و هنرمندان در مناطق مختلف کشور داشتند، هنرمندان و گروهها را برای اجرا دعوت کردیم.
وی ادامه داد: با توجه به شرایط و تنوعی که در بحث موسیقی سوگ است، سعی کردیم که هم تنوع در این برنامه حفظ شود و هم اجراهای با کیفیتی باشد .
این پژوهشگر در خصوص نقش موسیقی سوگ در موسیقی اقوام ایران بیان داشت:در طول سال شادیانهها و بخشهای موسیقی نواحی ایران به مردم معرفی میشوند اما یکی از بخشهای مهم موسیقی نواحی، سوگینهها هستند. سوگها به دلیل قداست و حرمتی که در اقوام عشایر ایران دارند، کمتر دستخوش تغییرات شدند . به عنوان مثال در اقوام لرهای لرستان و لکها ، موسیقی مور به همان شکل ۵۰۰ سال قبل اجرا می شود و این موضوع به دلیل تقدسی که داشت، اتفاق افتاده است. بنابراین بهترین فرصت برای نمایش و معرفی این نوع سوگها به مخاطبان ایام محرم است
بزرگ نیا با اشاره به تغییر برخی آیین ها در اقوام ایرانی نیز افزود: امروزه برخی از آیینها، مراسم و تشریفاتی که در ایام تاسوعا و عاشورا در اقوام ایران اجرا میشود، کاملا تغییر کرده و چندان تفاوتی بین اجراها در تهران و سایر شهرهای دیگر نیست.
این نوازنده سازهای بومی درباره نقش رویداد «خیمه هنر» در معرفی سوگینهها اظهار داشت: اجرای چنین برنامههایی تأثیرگذار است اما به دلیل اینکه این برنامه انحصارا به سوگینهها اختصاص ندارد میتوان طوری برنامهریزی کرد که زمانی که به اجرای این ژانر از موسیقی اختصاص داده میشود بیشتر شود.
بزرگ نیا در پایان خاطر نشان کرد: تنوع مرثیهها و نوحهها در تمام مناطق کشور بسیار زیاد است و نیازی به این نیست که بخواهیم سبک غیرایرانی را استفاده کنیم. متأسفانه در حوزه سوگ اقوام کم کار کردیم و امیدواریم که در سالهای آینده و در ایام محرم بتوانیم به آیینها و سوگهای مناطق ایران و همینطور پیرغلامان و پیشکسوتان فرصت بهتری برای اجرا بدهیم.