نصرالله ناصح‌پور ناصحی مشفق بود که بر سرنوشت آیندگان و نسل جوان سرزمینش می‌اندیشید.

به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی موسیقی ایران، امروز دوم آبان ماه، هشتاد و ششمین سالروز تولد نصرالله ناصح پور خواننده،ردیف دان و مدرس آواز است.

به همین مناسبت کوروش متین شاگرد ایشان یادداشتی را به سفارش پایگاه اطلاع رسانی موسیقی ایران نوشته است.

او در این یادداشت آورده است:

نخستین دیدار به هنگام دوران دانشجویی در دانشکده موسیقی دانشگاه هنر در کلاس درس جواب آواز ایشان با آموزش تصنیف «به ملازمان سلطان» روایت عبدالله خان دوامی در دستگاه همایون میسر شد.

از همان آغازین دقایق دیدار، استادی خوش‌روی و موافق تدبیر بودند که دریافتم، نقش سیمای پرمهرش هرگز از ضمیر دل نخواهد رفت.

به انتهای ترم تحصیلی که رسیدیم از شماره‌ای ناشناس تماسی با بنده گرفته شد. آری استاد ناصح‌پور بودند.

پس از گپ‌وگفت و احوال‌پرسی‌های مرسوم، استاد فرمودند که به منزل‌شان در محله قیطریه بروم. بعدازظهر یکی از روزهای هفته که محفل آواز در منزل ایشان برقرار بود، افتخار حضور پیدا کردم و در گوشه‌ای از کلاس درس نشستم تا مشق آواز هنرجویان به پایان رسد.

لذت مجلس پرنغمه و محضر پرمهر استاد، ترک کلاس را برای شاگردانشان ناشدنی و سخت کرده بود. مدت‌ها گذشت تا خلوتی پدید آمد. استاد فرمودند: «کوروش! من باید نمرات درس جواب آواز را به دانشکده تحویل دهم. شناخت و آگاهی من برای قضاوت نهایی دانشجویان ناکامل و ناکافی است.می‌خواهم که من را با توانمندی آنان بیشتر آشنا کنی چرا که شما دانشجویان هر روز ساز و دل‌تان را باهم کوک می‌کنید و از حال یکدگیر بیشتر خبر دارید».

آنجا بود که دریافتم ناصح‌پور ناصحی مشفق است که بر سرنوشت آیندگان و نسل جوان سرزمینش می‌اندیشد.

نصیحتی کنمت بشنو و بهانه مگیر

هر آنچه ناصح مشفق بگویدت بپذیر

از سال ۱۳۸۷ که توفیق همکاری به عنوان مدرس مدعو در دانشکده موسیقی دانشگاه هنر را داشتم افتخار دیدار استاد ناصح‌پور بیشتر و بیشتر در مسیر دانشکده که در عظیمیه کرج بود نصیبم گردید.

از ایشان تقاضا کردم به جای استفاده از سرویس رفت‌وآمد دانشگاه اجازه دهند (من که با وسیله نقلیه شخصی که به دانشگاه می‌رفتم) به دنبالشان روم و با ایشان همسفر شوم.

خوشبختانه چنین فرصتی میسر گردید و همزیستی و معاشرت ارجمندی در مسیر شمیران به کرج و برگشت از آنجا شکل گرفت.

معاشری خوش و رودی بساز می‌خواهم

که درد خویش بگویم به ناله بم و زیر

در هر دیدار مجال بیشتری برای شناخت احوال و افکار ایشان فراهم شد. احترام و حق‌شناسی ایشان به استادشان عبدالله خان دوامی و پیشینیان هنر آواز همچون خانم قمرالملوک وزیری و استادان دیگر، نظام ارتباطی استاد و شاگرد که در معرفت و شناخت سیطره عظیم فرهنگی در مکاتب هنری ایران زمین مرسوم بود را بیش از پیش بازنمایی می‌کرد.

میزان توجه و حمایت استاد از شاگردان و نسل جوان موسیقی‌دانان ایرانی به گونه‌ای بود که در اغلب اجراها و کنسرت‌های آنان شرکت می‌کردند و جز تشویق و ترغیب سخنی دیگر در میان نبود.

و اما اکنون پس از سه سال و اندی از پرواز استاد، در هشتاد و ششمین زادروزشان آن چه وجودم را پریشان و گدازان و دلم را سخت بی‌طاقت می‌کند این است که آیا آواز موسیقی کلاسیک ایرانی ستاره‌ای چون استاد ناصح‌پور را دگرباره در آسمان معرفت خود خواهد دید؟

دل رمیده ما را که پیش می‌گیرد؟

خبر دهید به مجنونِ خسته از زنجیر

همیشه دوستدارشان کوروش متین