به گزارش پایگاه اطلاع رسانی موسیقی ایران، آیین نکوداشت سعید ذهنی آهنگساز تئاتر و سینما شامگاه به همت خانه تئاتر با حضور تعدادی از هنرمندان و مخاطبان در تالار استاد جوانمرد خانه تئاتر ایران برگزار شد.

در ابتدای مراسم تاجبخش فنائیان کارگردان تلویزیون، تئاتر و استاد دانشگاه در این آیین با اشاره به آشنایی خود با سعید ذهنی گفت: آشنایی من با سعید به دوران حضور او در دانشکده هنرهای زیبا بازمی‌گردد؛ زمانی که من استاد بودم و او دانشجو. استعداد، اخلاق و ویژگی‌های هنری سعید به قدری در وجودش غلیان داشت که از همان ابتدا نامش در ذهنم تثبیت شد. او از آن دانشجویانی بود که با توانایی‌هایش جایگاه خود را در ذهنم ماندگار کرد.

وی گفت: بعدها متوجه شدم که سعید نه تنها یک دانشجوی تئاتر بلکه موسیقیدانی عالی، بااستعداد و علاقه‌مند است که این ویژگی‌ها، شخصیت هنری او را دوچندان کرده است. در دانشکده ما، تنها دو نفر چنین ویژگی بارزی داشتند؛ یکی سعید و دیگری فرهاد توحیدی که همزمان در کنار تئاتر، در زمینه موسیقی نیز بسیار مستعد بودند.

فنائیان افزود: خاطرم هست زمانی که کار روی نمایش «هملت و دن‌کیشوت» را شروع کردیم، شاهد بودم که سعید چگونه با درک عمیق از سبک نمایش، شخصیت‌ها و روابط میان آنها، موسیقی‌ای ساخت که کاملا با ساختار اثر همخوانی داشت. آنجا بود که دریافتم یک موسیقی خلاق تا چه حد می‌تواند به رشد و ارتقای یک نمایش کمک کند. البته باید اضافه کنم که هنر در رگ و شریان خانواده ذهنی جاری است؛ خواهر سعید نیز هنرمند توانمندی است که در همان اثر، در اصلاح و سرایش اشعار همکاری مؤثری داشت.

این کارگردان تئاتر بیان کرد: سعید از دوران دانشجویی، جوانی خوش‌چهره، خوش‌خنده، مؤدب و پرانرژی بود. با اینکه همیشه با این روحیه‌ شاداب در جمع حاضر می‌شد اما همیشه یقین داشتم که او در تنهایی‌هایش، عمق و درک هنرمندانه‌ خود را در قالب اشک و تأمل به نمایش می‌گذارد؛ این همان وجه تکاملی یک انسان هنرمند است.

فنائیان گفت: آرزوی قلبی من این است که سعید همچنان شاداب، فعال و پرانرژی به مسیر خود ادامه دهد و در مقام هنرمند و به عنوان مدیر هنری، سالیان سال برای جامعه تئاتری کشورمان مفید و اثرگذار باشد. دوستی من با سعید، فراتر از نگاه شخصی است؛ من او را به خاطر هنر و اخلاق والایش دوست دارم. برای او آرزوی موفقیت روزافزون دارم که این موفقیت، موفقیت جامعه هنری ایران خواهد بود.

ستایش دانشجو از استاد/سعید ذهنی یک کودک میان‌سال است

ایوب آقاخانی نویسنده، کارگردان، بازیگر و مدرس دانشگاه نیز در این آیین اظهار کرد: خوشحالم که با وجود گذشت زمان، فرصتی فراهم شد تا در این جمع، بزرگان را به شایستگی ستایش کنیم. امروز به نمایندگی از جامعه دانشگاهی و به عنوان یکی از شاگردان سعید ذهنی در این آیین حضور دارم.

وی با یادی از اساتید همچون بهرام بیضایی، محمود دولت‌آبادی، هوشنگ گلشیری، جمال میرصادقی، حمید سمندریان، فرهاد ناظرزاده و سعید ذهنی گفت: شاید سعید ذهنی از من انتقاد کند که نام او را در کنار این اساتید بیان کردم اما پاسخی برای او دارم؛ من از کسانی هستم که در دوران دانشجویی، به لطف حسن تقدیر، مستقیما زیر سایه این بزرگان آموزش دیدم. اگر امروز نامی از من در میان است، به این دلیل است که سعی دارم آبروی آن اساتید را با حفظ آنچه از آنها آموخته‌ام، حفظ کنم. معتقدم ارزش یک انسان به مدرک او نیست بلکه به توانایی او در مسیر زندگی و هنر است.

آقاخانی افزود: اهمیت اساتید به ایجاد انگیزه در دانشجویان است، من تاکنون ۴۶ کتاب منتشر کرده‌ام که اولین کتاب من؛ «دوئتی کوتاه برای پاییز» مدیون جرقه‌ و انگیزه‌ای بود که سعید ذهنی در من ایجاد کرد. ذهنی در همان سال ۷۸، با شور و اشتیاق عجیب، وارد کلاس می‌شد. او با نگاهی نافذ، ابتدا جاهلی ما را نشان می‌داد و سپس با معرفی زیبایی‌های جهان، ما را به سمت آن زیبایی‌ها هدایت می‌کرد. او معلمی بود که با وارد شدن به کلاس، ذهن شاگرد را بیدار می‌کرد.

این کارگردان تئاتر بیان کرد: سعید ذهنی با تمام حساسیت‌های هنری‌اش، چنان با اشتیاق به موسیقی و نمایش می‌پرداخت که گویی ذخایر زیرزمینی هنری‌اش ناگهان منفجر می‌شد و کلاس را از دانش و هیجان سرشار می‌کرد.اگر بخواهم از شخصیت او بگویم، باید از فلسفه سادگی مطلق سخن بگویم. او در عین بزرگی، یک کودک میان‌سال است؛ انسانی که با همان خلوص و سادگی، دانش را به اشتراک می‌گذارد. او چنان در تدریس عمیق می‌شود که گویی هر آنچه می‌داند را در آن لحظه برای دانشجویان بازگو می‌کند.

وی گفت: سعید ذهنی برای من، نه تنها یک همکار، که همواره یک استاد باقی خواهد ماند. هر بار که او را می‌بینم، دوباره در قامت یک شاگرد در برابر او قرار می‌گیرم. آرزوی من برای او و برای تمام هنرمندان، بازگشت به همان ریشه‌های اصیل است؛ بازگشت به آن احترام و زانو زدن در برابر عظمت استاد و هنر است.

آقاخانی سپس به سعید ذهنی ادای احترام کرد و در مقابل او زانو زد.

روایت محمد رحمانیان از رفاقت با سعید ذهنی

در ادامه این آیین پیام تصویری محمد رحمانیان نویسنده و کارگردان تئاتر برای سعید ذهنی پخش شد، رحمانیان در این پیام بیان کرد: آشنایی من و سعید ذهنی به سال ۱۳۶۸ در دانشکده هنرهای زیبا بازمی‌گردد. از همان سال‌ها، ما بیش از آنکه همکار باشیم، هم‌درس بودیم. در تمام پایان‌نامه‌ها و پروژه‌های آن دوران، سعید در کنارمان بود؛ چه به عنوان آهنگساز، چه نوازنده و چه همراهی دلسوز. او از همان آغاز، نویسندگی و کارگردانی را با شور و عشقی مثال‌زدنی آغاز کرد.

وی گفت: سعید شخصیتی چندوجهی داشت؛ در عرصه‌های مختلف خوش درخشید، از بازی در فیلم «راه و بیراه» به کارگردانی سیامک شایقی گرفته تا نویسندگی و کارگردانی نمایش‌هایی همچون «خاکستر» و «چهار فصل» که به خاطر دارم با بازی درخشان کتانه افشاری‌نژاد و امیر غفاری‌منش، اجرایی فراموش‌نشدنی را رقم زد. او در دراماتورژی و کارگردانی همواره نگاهی تازه و تحلیلی داشت.

رحمانیان افزود: اگر بخواهم از یکی از برجسته‌ترین کارهای او سخن بگویم، باید به موسیقی نمایش «دایره گچی قفقازی» به کارگردانی حمید سمندریان اشاره کنم. ترانه‌های آن اثر، مثل «فرماندار چاق و چله» یا قطعه‌ای که درباره سکه ساخته بود، هنوز در خاطر من زنده است.

این کارگردان تئاتر بیان کرد: اگر با یک استعاره از همان نمایش، به شخصیت سعید نگاه کنم، او دقیقا شبیه همان «کودک دایره گچی» بود که در وسط دایره ایستاده بود. یک‌سو، دنیای تئاتر او را به سمت خود می‌کشید و سوی دیگر، دنیای موسیقی. هنرمندان تئاتر آن‌ قدر او را دوست داشتند که نمی‌خواستند کوچک‌ترین صدمه‌ای به او برسد؛ شاید همین عشق بی‌پایان بود که باعث شد دستش را رها کنند تا او بتواند آزادانه به سوی دنیای موسیقی قدم بردارد و در آنجا شکوفا شود.

رحمانیان افزود: امروز، سعید ذهنی برای همه ما یادآور آن رفاقت‌های پاک دوران جوانی و آن شور بی‌پایان هنری است. امیدوارم هر کجا که هست، بهترین‌ها نصیبش شود؛ هنرمندی که با هر اجرایش، بخشی از جانش را بر صحنه به یادگار گذاشت.

سعید ذهنی یک آرتیست است

در ادامه میکائیل شهرستانی بازیگر و کارگردان تئاتر با اشاره به دوستی خود با سعید ذهنی اظهار کرد: نام او برایم، تنها نام یک همکار نیست؛ نامی است که به تنهایی برای کشش حضور در هر محفلی کافی است. سعید، فخر موسیقی ماست. سعید برایم یک دوست به معنای حقیقی کلمه است؛ دوستی که تمام معرفت‌ها، ارزش‌ها و منش‌های انسانی را در خود جای داده است.

وی افزود: ما به خیلی‌ از افراد در تئاتر بازیگر یا هنرمند می‌گوییم اما در مورد سعید باید از واژه‌ی «آرتیست» استفاده کرد؛ آرتیست برایم شامل مجموعه‌ای از ویژگی‌های استثنایی؛ معرفت، اخلاق، زیباشناسی و وفاداری محض به حرفه است. همان‌طور که محمد رحمانیان به درستی اشاره کرد، سعید در حوزه‌های مختلف هنر این توانایی را دارد که بدرخشد و این ویژگی منحصربه‌فردِ اوست.

شهرستانی گفت: اجرای نمایش «دایره گچی قفقازی» را هیچ‌ گاه فراموش نمی‌کنم؛ به همان اندازه که صحنه‌های مرحوم حمید سمندریان، چشم‌نواز بود، موسیقی سعید گوش‌نواز بود. ملودی‌ها چنان دقیق و حساب‌شده بودند که گویی بر سنگ حک شده‌اند. متأسفانه توفیق بسیاری از کارهای مشترک ما با آن استاد بزرگ به دلیل شرایط تولید به صحنه نرسید اما همین تجربه‌های کوتاه هم برای ما درس‌آموز بود. خوشحالم که انجمن موسیقی و خانه تئاتر، قدر این بزرگان را می‌دانند و امیدوارم این حمایت از هنرمندان تئاتر و موسیقی، برای امثال سعید ذهنی همواره ادامه یابد.

این کارگردان تئاتر با بیان خاطره‌ای از همکاری با سعید ذهنی اظهار کرد: خاطره‌ای را از بیست و چند سال پیش بازگو می‌کنم. آن زمان جوان‌تر بودم و کاری در تلویزیون داشتم؛ اثری که پیش‌تر در رادیو ضبط شده بود. متأسفانه فضای تولید، حرمت آن اثر را نگاه نمی‌داشت. وقتی کار برای تدوین به دستم رسید، دیدم یک‌سوم آن حذف شده و موسیقی‌اش هم ناقص بود. با سعید تماس گرفتم حتی نپرسید داستان چیست؛ فقط نام کار را پرسید و چون سعید است و کاربلد، آن را می‌شناخت.

وی گفت: وقتی گفتم وقت نداریم، بی‌درنگ همراه شد. ساعت ۹ صبح، در استودیو کنارم نشست و تا ساعت ۳ بامداد روز بعد، بدون حتی یک لحظه استراحت، سخت‌ترین و زیباترین موسیقی ممکن را برای آن کار ساخت. در تمام آن ساعات، قسم می‌خورم که حتی یک کلمه درباره مسائل مالی یا دستمزد صحبت نکرد. او با تمام وجود، فقط به کیفیت هنری کار فکر می‌کرد. وقتی نیاز به یک موسیقی خاص داشتیم، فقط اشاره‌ای می‌کردم و سعید ذهنی، همان‌ را که در ذهن داشتم خلق می‌کرد؛ ۲۰ قطعه‌ موسیقی در یک شب را به زیباترین شکل ممکن ساخت

شهرستانی خاطرنشان کرد: سعید ذهنی آرتیست است؛ انسانی که در اوج هنر، سادگی و اخلاق را با هم دارد. هر جا که هست، برایش بهترین‌ها را آرزو می‌کنم. به نام حضرت دوست، من تو را بسیار دوست دارم و به دوستی‌ات افتخار می‌کنم.

شروین عباسی دبیر اجرایی انجمن موسیقی تئاتر در ادامه بیانیه و یادداشتی را بزرگداشت استاد سعید ذهنی خواند که در بخشی از آن آمده بود؛ «نزدیک به چهار دهه است که نام سعید ذهنی با موسیقی فعال و پویا گره خورده است؛ از سال‌های پایانی دهه ۶۰ که موسیقی تئاتر در شرایطی بسیار متفاوت از امروز مسیر خود را می‌جست، تا به امروز که تجربه‌ چند نسل از آهنگسازان و تئاتری‌ها را پشت سر گذاشته است. او در این مسیر، تنها آهنگساز نبوده است؛ او در کنار کارگردانان، بازیگران و گروه‌های تئاتری زیسته و موسیقی را در دل تمام اتفاقات زنده‌ای که بر صحنه رخ می‌دهد، جست‌وجو کرده است.

همکاری با هنرمندان برجسته‌ای همچون زنده‌یاد استاد حمید سمندریان، محمد رحمانیان، رضا بابک، زنده‌یاد هادی مرزبان، مجید جعفری، رامبد جوان و دیگر کارگردانان شناخته‌شده‌ تئاتر، تنها بخشی از کارنامه‌ درخشان اوست؛ کارنامه‌ای که به صحنه محدود نمانده و به حوزه‌ی تصویر، سینما و انیمیشن نیز تسری یافته است.

موسیقی نمایش، هنری است دشوار؛ موسیقی‌ای که گاه برای لحظه‌ای کوتاه خلق می‌شود اما باید بتواند در همان آن، بخشی از جهانِ یک اثر نمایشی را پی‌ریزی کند. شاید یکی از دشواری‌های بزرگ در این حوزه، ناپایداری آثار باشد؛ موسیقی‌هایی که با پایان اجرا، از صحنه کنار می‌روند اما در حافظه‌ شنیداری مخاطبان خود باقی می‌مانند.

در کنار مسیر آهنگسازی، سعید ذهنی سال‌ها در مسئولیت‌های صنفی و مدیریتی نیز حضوری مؤثر داشته است. فعالیت او در انجمن موسیقیِ خانه تئاتر برای پیگیری مطالبات صنفی آهنگسازان، نوازندگان و خوانندگان، بخشی انکارناپذیر از کارنامه‌ی اوست؛ بخشی که اهمیتش کمتر از خلق یک اثر موسیقایی نیست. مدیریت صنفی اگر معنایی فراتر از عنوان داشته باشد، دقیقا همین است: ایجاد ارتباط میان آدم‌ها، رساندن صدای گروه به گوش مسئولان، انتقال تجربه‌ی پیشکسوتان و گشودن راه برای نسل‌های آینده.»

روایت مدیرکل دفتر موسیقی وزارت فرهنگ از پیوند هنر و دوستی با سعید ذهنی

بابک رضایی مدیرکل دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز در این آیین اظهار کرد: آشنایی من با سعید ذهنی به سال ۱۳۷۲ و جشنواره تئاتر کودک و نوجوان همدان بازمی‌گردد؛ همان‌ جایی که نمایش «خروسک پریشان» را دیدم. تا پیش از آن، در دهه‌های ۶۰ و ۷۰، ما برای نمایش‌هایمان معمولا از افکت‌های صوتی انتخابی و ضبط‌شده روی کاست استفاده می‌کردیم اما دیدن آن نمایش و شنیدن موسیقی خلاقانه‌ سعید، دریچه‌ جدیدی به روی من گشود. آن فضا برایم چنان جذاب بود که تأثیری عمیق بر نگاه هنری‌ام گذاشت و در تمام سال‌های بعد، راهگشای مسیر حرفه‌ای‌ام شد.

وی گفت: در سال ۱۳۷۵، زمانی که جشنواره‌های تئاتر استانی با اشتیاق برگزار می‌شدند، پیشنهاد دادم جشنواره را در شهر کازرون برگزار کنیم. از سعید ذهنی دعوت کردیم تا به عنوان داور در کنار ما باشد. آن یک هفته در کازرون یکی از بهترین خاطرات حرفه‌ای من است. شب‌ها پس از اجراها، گروه با سعید جمع می‌شدیم؛ ساز می‌زدیم، می‌خواندیم و از هنر می‌گفتیم. آنجا بود که سعید برای من، فراتر از یک استاد، به دوستی بسیار عزیز تبدیل شد.

رضایی افزود: این دوستی و همکاری تنها به تئاتر محدود نماند. زمانی که در دهه ۸۰ مدیرعاملی انجمن موسیقی ایران را بر عهده داشتم، توفیق داشتیم قطعه «هلال کاروان» را با آهنگسازی سعید و همراهی ارکستر سمفونیک تهران به صحنه ببریم. این اجرا نشان داد که سعید ذهنی، فراتر از صحنه‌ نمایش، در موسیقی ارکسترال نیز چه توانمندی‌های درخشانی دارد.

مدیرکل دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بیان کرد: در این دوره که توفیق خدمت در دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد را دارم، با وجود تمام دشواری‌ها و شرایط تلخ و ناخوشایندی که بر فضای هنر سایه انداخته، نشست‌های پرباری با سعید داشته‌ایم. ما برای ثبت و تدوین آلبوم‌های موسیقی تئاتر، طرح‌های خوبی را پی‌ریزی کردیم که خوشبختانه مدتی، به همت دوستانی همچون ارشام مؤدبیان، شاهد رونمایی آلبوم آثار سعید بودیم. این مسیر ثبت و آرشیو آثار باید برای تمام اهالی تئاتر و موسیقی تداوم پیدا کند و ما در جایگاه مدیریتی خود، تمام تلاشمان را برای شناساندن هر چه بیشتر موسیقی تئاتر به جامعه به کار خواهیم بست.

ساده‌نویسی و زیبانویسی در آثار موسیقایی

علی جعفری پویان نوازنده و مدرس ویولن نیز در این آیین اظهار کرد: من امروز در این جمع حضور دارم، نه صرفا برای سخن گفتن بلکه برای ادای دینی به هنرمندی که اجرای آثارش برایم همواره افتخاری بزرگ بوده است. به عنوان کسی که سال‌هاست با آثار آهنگسازان مختلف برخورد داشته‌ام، باید بگویم آنچه در موسیقی سعید ذهنی جاری است، چیزی فراتر از تکنیک‌های معمول است؛ در آثار او، خلوص حکم‌فرماست.

وی، ساده‌نویسی و زیبانویسی را از ویژگی‌های شاخص آثار موسیقایی سعید ذهنی عنوان کرد و گفت: بسیاری تصور می‌کنند ساده‌سازی، آسان‌ترین راه برای خلق اثر است اما من از تجربیه‌ اجرای آثار او می‌گویم؛ ساده‌نویسی، دشوارترین کار یک هنرمند است. سعید با استفاده از ساده‌ترین المان‌های موسیقایی، فضاهای چنان غنی، شلوغ و پیچیده و عمیقی خلق می‌کند که مسئولیت اجرای آن را بر دوش هنرمند سنگین‌تر می‌کند. او با سادگی مطلق، جادوی غریب می‌سازد و این همان چیزی است که او را از دیگران متمایز می‌کند.

جعفری پویان افزود: دیدن هنرمندی که همزمان در عرصه‌های کارگردانی، بازیگری و آهنگسازی فعالیت می‌کند و در عین حال، هرگز اهل ادعا نبوده، برایم درس بزرگی است. او همواره با تواضع پیشآمده و هرگز سعی نکرده جایگاه خود را با تکبر نشان دهد؛ چرا که می‌دانیم در پهنه‌ بی‌کران هنر، هر هنرمندی تنها با نگاه مخاطب و اصالت اثر خویش، جایگاه واقعی خود را بازمی‌یابد.

این آهنگساز بیان کرد: امروز که شاهد رونمایی از مجموعه‌ی آثار تئاتری و سینمایی سعید ذهنی هستیم، باید با خود فکر کنیم که چگونه می‌توانیم از این تولیدات هنری حمایت کنیم. در عصر دیجیتال و پلتفرم‌های آنلاین، اگرچه دسترسی به موسیقی آسان‌تر شده اما شاید حمایت معنوی و شنیدن فعالانه‌ی ما، کمتر شده باشد. از همه‌ دوستان و اهل هنر می‌خواهم که این آثار را نه فقط بشنوند بلکه با معرفی و شنیدن آگاهانه، بخشی از زنجیره‌ حمایت از تولید موسیقی باکیفیت باشند.

وی گفت: از سعید ذهنی تشکر می‌کنم برای تمام فرصت‌هایی که در سالیان مختلف در اختیار من گذاشت تا با آثارش هم‌مسیر شوم. حضور در کنار او همواره برایم یک فرصت یادگیری و یک تجربه‌ زیسته‌ هنری بوده است.

در ادامه این آیین پیام تصویری منیژه محامدی بازیگر، کارگردان و مترجم تئاتر پخش شد که محامدی درباره همکاری با سعید ذهنی در حوزه تئاتر نکاتی را بیان کرد و گفت: حضور سعید در کنار هر کارگردانی، حکم یک وزنه‌ اطمینان‌بخش را دارد؛ او نه تنها همراهی است که بار سنگینی از دوش کار برمی‌دارد بلکه دریچه‌های تازه‌ای را به روی هنرمند می‌گشاید. سعید، صبور است و از آن مهم‌تر، شنوا ست. بسیاری از آدم‌ها حرف‌های تو را می‌شنوند اما سعید با جان و دل گوش می‌دهد؛ او درک می‌کند، تحلیل می‌کند و بر همین اساس، پیوندی ناگسستنی با تو برقرار می‌کند. همکاری با او، صرفا یک کار حرفه‌ای نیست؛ رابطه‌ای بر پایه‌ عشق و رفاقت است که در هنر، کیمیاست.

بیانیه مؤسسه فرهنگی و هنری زروان در بزرگداشت سعید ذهنی توسط مجری برنامه خوانده شد که در بخشی از آن آمده بود؛ «یکی از مهم‌ترین اهداف زروان، ثبت، حفظ، تدوین و انتشار موسیقی تئاتر و موسیقی فیلم ایران، و فراهم‌ آوردن امکان شنیده شدن این آثار در گستره‌ای فراتر از مرزهای کشور است؛ به‌ ویژه آثاری که حاصل خلاقیت آهنگسازان و هنرمندان «انجمن موسیقی خانه تئاتر» هستند. این حرکت، با انتشار نخستین آلبوم مستقل موسیقی تئاتر به آهنگسازی استاد «سعید ذهنی» آغاز شد؛ گامی برای ثبت و ماندگار کردن بخشی از گنجینه‌ موسیقی تئاتر ایران و معرفی آن به مخاطبان امروز و نسل‌های آینده.

امشب، شنبه ۲۱ شهریور ۱۴۰۵، همزمان با روز ملی سینمای ایران، مؤسسه فرهنگی و هنری زروان مفتخر است که از آلبوم «موسیقی فیلم» استاد سعید ذهنی رونمایی کند؛ آلبومی که اکنون در پلتفرم‌های داخلی و همچنین در بیش از یکصد پلتفرم بین‌المللی موسیقی، در دسترس مخاطبان قرار گرفته است. برای ما، این رونمایی پایانِ یک مسیر نیست؛ آغاز راهی است برای آنکه موسیقی تئاتر و فیلم، بیش از پیش شنیده، ثبت و در عرصه‌ بین‌المللی معرفی شود.»

خاطره‌بازی بهرام ابراهیمی با سعید ذهنی

بهرام ابراهیمی بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون نیز در این آیین خاطراتی را از همکاری با سعید ذهنی بیان کرد و افزود: رفاقت ما فقط محدود به صحنه نبود. ما به هم می‌گفتیم «ایر مارشال‌های آسمان» سفرهایی که باهم به اصفهان یا شهرهای دیگر داشتیم، همیشه با شیطنت‌های کودکانه همراه بود. در هواپیما مثل دو بچه، آن‌قدر خرابکاری می‌کردیم و می‌خندیدیم که همه می‌دانستند این دو نفر، یعنی ما، قرار است چه ماجرایی درست کنیم.

وی گفت: من در کارهایمان، سال‌ها سعید را نقد کردم و او مرا اما همیشه می‌دانستم که در پس این نقدها، یک احترام عمیق و یک رفاقت ناگسستنی نهفته است. سعید ذهنی برایم فراتر از یک همکار، آهنگساز یا کارگردان هستی. احترامی که برای تو قائلم، از حد تصور فراتر است. سعید عزیزم، دوستت دارم و امیدوارم این رفاقت و همراهی تا همیشه ادامه داشته باشد.

سعید ذهنی؛ الگوی مسئولیت و مهر در مسیر هنر

علیرضا گیلوری مدیرعامل خانه تئاتر نیز در این آیین با بیان بیتی با مضمون «سال‌ها با عشق نام هنر به جا گذاشتی/ در مسیر صحنه، با جان ردپا به جا گذاشتی» گفت: ردپایی که سعید ذهنی و در موسیقی و تئاتر کشور گذاشتید هرگز پاک نمی‌شود، مطمئنم خیلی از جوانان در ابتدا یا میانه‌ راه، اگر راه را گم کنند، ردپایی که شما به جای گذاشتید، دنبال کنند، به مسیر اصلی بازمی‌گردند.

وی افزود: شاید همه ما او را به عنوان یک هنرمند می‌شناسیم اما کسانی که با او رفاقت دارند، می‌دانند که با سعید می‌توان یک صبحانه‌ دوستانه داشت که در عین خاطره‌انگیز بودن، به سرعت به یک جلسه‌ کاری و صنفی جدی تبدیل می‌شود. او چنان با عشق و دقت برای تیم و اعضای انجمنش تلاش می‌کند و چنان با نگاه مقتدرانه اما مهربان هدایت می‌کند که آدم ناخودآگاه با تمام وجود می‌گوید؛ «چشم، هر چه شما بگویید؛ من در کمترین زمان ممکن انجام می‌دهم.»

گیلوری بیان کرد: از نزدیک شاهد بوده‌ام که او با وجود تمام دغدغه‌ها و مشغله‌ها، چقدر برای صنف و برای «خانه تئاتر» زحمت می‌کشد. او از آن معدود کسانی است که جلسات را با دقت تمام رصد می‌کند. در انجمن‌هایی که گاه با کندی پیش می‌روند، سعید از آن دست مردانی بود که اگر تغییری لازم بود یا اتفاقی در خانه می‌افتاد، در کمتر از دو روز، تمام مسیر اجرایی را طی می‌کرد و با پیگیری مستمر، نتیجه را رقم می‌زد. او برای ما فقط یک همکار یا یک هنرمند نیست؛ او یک الگو است. از او سپاسگزاریم برای اینکه با حضور مسئولانه‌اش، مسیر ما را هموارتر کرد و امیدوارم همیشه در اوج، با روحیه‌ پولادین و نگاه دقیق، درخشیده و راهگشا باشد.

بزرگداشت یک آرتیست به معنای پایان انجام وظیفه نیست

سعید ذهنی در این آیین گفت: به نام پروردگار رنگ و آهنگ؛ به نام تئاتر، به نام موسیقی، به نام شعر و به نام رقص. بزرگداشت یک آرتیست، به هیچ عنوان به معنای پایان انجام وظیفه نیست بلکه آغاز انگیزه‌ای بزرگ‌تر برای کارهای نکرده است، برای مسیرهای نرفته و برای آنچه باید بهتر از همیشه ساخته شود. باور دارم که هنوز کارهای بسیاری هست که باید بسازم و هنوز کارگردانی‌های بسیاری هست که باید به سرانجام برسانم.

وی افزود: سپاسگزارم از تمام استادانی که امروز با حضورشان، شاگرد خود را مفتخر کردند؛ از همکاران عزیزم که منت بر سر من نهادند و از تمام عزیزانی که چه از دور و چه از نزدیک، با پیام‌های پرمهرشان ما را همراهی کردند. سپاس از تمام هم‌قبیله‌هایم که در این مسیر طولانی، کنار من بودند.

ذهنی بیان کرد: «خانه تئاتر» خانه همه‌ ماست. از مدیریت و همکاران در این نهاد سپاسگزارم. همچنین، از تمام رفقای جان که طی این سال‌ها به من اعتماد کردند؛ امیدوارم این اعتماد، سرمایه‌ای باشد که با کارهای بهتر، پاسخش را بدهم. روح پدر و مادر عزیزم شاد که هر چه دارم از دعای خیر آنان است. از همسر و فرزندم سپاسگزارم. در این سال‌ها زیاد سخن نگفته‌ام؛ چرا که معتقدم صحنه، جای کار کردن است، نه حرف زدن. اجازه می‌خواهم در پایان این مراسم، پیش از هر اتفاق دیگری، در مقابل شما، تنها یک دقیقه به ساحت مقدس تئاتر تعظیم کنم.

سعید ذهنی سپس یک دقیقه به تئاتر تعظیم کرد که با تشویق‌های مخاطبان همراه بود.

در پایان این مراسم هدایایی از جمله مدالیوم خانه تئاتر و لوح تقدیر به سعید ذهنی اهدا شد و در پایان برنامه آلبوم «موسیقی فیلم» این هنرمند رونمایی شد.

پخش مستندی از زندگی سعید ذهنی، اجرای نوازندگی تار توسط عیسی زارعی، اجرای موسیقی توسط ژوبین عسگریه، تکنوازی ویولن توسط حامد ابراهیمی (اجرای قطعه والس ترما) از دیگر بخش‌های این آیین بود که به همت خانه تئاتر، انجمن موسیقی تئاتر و موسسه فرهنگی هنری زروان برگزار شد.

بابک رضائی، علیرضا گیلوری،ایوب آقاخانی،جمشید جهان زاده، فرزانه نشاط خواه،شهره سلطانی، شهرام زرگر،علی جعفری پویان و… حاضران در این مراسم بودند.