مهرداد دلنوازی از انتشار آخرین اثر فرامرز پایور به همراه دست‌نوشته‌اش در چهارمین کتاب خود خبر داد.

 

مهرداد دلنوازی آهنگساز و نوازنده تار در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی موسیقی ایران در خصوص فعالیت‌های موسیقایش گفت: من طی ماه‌ها و سال‌های گذشته آثار مکتوبی را منتشر کرده‌ام که واقعاً برای موسیقی مورد نیاز بوده و از انجام این کار بسیار خرسندم.

 

 

وی درباره کتاب چهارم خود که در دست انتشار است توضیح داد: این مجموعه شامل پانزده قطعه برای ساز تار است، به‌همراه قطعه “سارنگ” برای تار و سنتور و همچنین قطعه “به زندان” که ملودی آن از استاد صباست و من آن را برای تار و سنتور تنظیم کرده‌ام.

این نوازنده تار ادامه داد: قطعات «سارنگ» و «به زندان» پس از حدود سی سال دوباره تجدید چاپ می‌شوند، چرا که نسخه نخست این آثار حدود سه دهه پیش منتشر شده بودند و بسیاری از علاقه‌مندان همچنان تمایل دارند نت آن‌ها را در اختیار داشته باشند.

وی افزود: این دو اثر در کنار پانزده قطعه جدید قرار داده شده و مجموعه آماده چاپ شده است. یکی از دوستان در انتشار این کتاب همکاری می‌کند و مراحل کار نیز انجام شده، اما شرایط جنگی موجب تأخیر در انتشار آن شده است.

وی همچنین این اثر را آخرین کتابی دانست که در حال حاضر روی آن کار می‌کند.

دلنوازی در ادامه به دیگر آثار خود نیز اشاره کرد و گفت: یکی از ارزشمندترین کارهایی که منتشر شد کتاب “باغ نظر” بود که وسط خانه پایور منتشر شد. این کتاب شامل آثار استاد فرامرز پایور است که برای ساز تار تنظیم شده و در آن دست‌نوشته‌های استاد پایور نیز آمده است.

این آهنگساز بیان داشت: در این مجموعه آخرین قطعه‌ای که استاد پایور نوشته بودند و تا پیش از آن اجرا نشده بود نیز منتشر شده است؛ قطعه‌ای که بنده پیش‌تر آن را نزد استاد اجرا کرده بودم. انتشار این قطعه از نقاط ارزشمند کتاب به شمار می‌رود، چرا که پس از آن اثر، استاد پایور درگذشتند.

وی همچنین به انتشار اثری دیگر با عنوان «ردیف و تصانیف قدیمی» به روایت استاد دوامی اشاره کرد و گفت: این مجموعه پیش‌تر توسط استاد پایور برای سازهای کششی تنظیم شده بود. استاد پایور زمانی که من این قطعات را می‌نواختم و ایشان اشکالات آن را برطرف می‌کردند، به نوعی به من وصیت کردند که این کتاب را برای سازهای مضرابی تنظیم کنم.

وی توضیح داد: انجام این کار حدود ده سال زمان برده و در نهایت به پایان رسیده است. دست‌نوشته‌های استاد پایور نیز در این کتاب منتشر شده است.

دلنوازی تأکید کرد: کتاب «ردیف و آثار تصانیف قدیمی» اثری است که می‌تواند برای همه نوازندگان و برای موسیقی کشور بسیار مفید باشد، زیرا مجموعه‌ای از آثار در یک کتاب گردآوری شده و به نوعی شکل یک دایره‌المعارف را پیدا کرده است که علاقه‌مندان می‌توانند برای استفاده به آن مراجعه کنند.

وی با اشاره به شرایط هنرمندان پیشکسوت گفت: آن‌ها با چنین فعالیت‌هایی خود را مشغول نگه داشته‌اند، اما بسیاری از هنرمندان نیز هستند که به دلیل کم‌توجهی‌ها دچار دلخوری شده‌اند.

دلنوازی افزود: تنها نهادی که گاهی نگاهی حمایتی به پیشکسوتان دارد «مؤسسه پیشکسوتان هنر» است که با عضویت دادن به هنرمندان، تماس‌های گاه‌به‌گاه، تبریک مناسبت‌ها و دعوت به برنامه‌ها تلاش می‌کند قدردانی‌هایی انجام دهد و همین امر تا حدی موجب دلگرمی هنرمندان می‌شود.

دلنوازی در عین حال اظهار کرد: در بسیاری از جاهایی که هنرمندان سال‌ها برای آن‌ها خدمت کرده‌اند، امروز توجهی به آن‌ها نمی‌شود.

وی در بخش دیگری از سخنانش به تجربه مدیریتی خود در حوزه موسیقی اشاره کرد و گفت: سه دوره مدیریت موسیقی در تلویزیون را برعهده داشته‌ام که دوره آخر از سال ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۸ بوده و در آن زمان به عنوان مدیرکل موسیقی صدا و سیما فعالیت کرده ام.

دلنوازی در خاتمه خاطر نشان کرد: طی این سال‌ها آثارم را به صورت شخصی و در همراهی با خانه پایور منتشر کرده‌ام و با وجود همه دشواری‌ها از فعالیت دست نکشیده‌ام و با وجود دلخستگی همچنان مشغول کار هستم.