به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی موسیقی ایران، لیانا شریفیان اهل جنوب و نوازنده نی انبان است که توانسته اسم و رسمی در این مارکت فارغ از نام و تاثیر پدرش (محسن شریفیان) به دست بیاورد. اجراهای فراوانی در ایران و خارج از کشور داشته و چندی قبل اجرایی متفاوت از موسیقی معاصر جنوب را در موزه هنرهای معاصر تهران به صحنه برد، با او درباره این اجرا صحبت کرده ایم:

 

درباره اجرای موزه بگویید؟

اجرای موزه تجربه بسیار خوبی بود از این جهت که ما یک ارتباط نزدیک با مخاطبین خودمان داشتیم و خیلی راحت می‌توانستم حس را در چشمان آن‌ها را ببینم و آن‌ها از همیشه به من نزدیک‌تر بودند در صورتی که ما همیشه چنین چیزی را در ایونت‌های کوچک مشاهده می‌کنیم. این چیزی است که به نظر من در حال حاضر با مجوز در موزه هنرهای معاصر برگزار می‌شود، بسیار حائز اهمیت و قشنگ است و یک شروع جالبی است و امیدوارم که ادامه‌دار باشد.

 

توقع این حجم از استقبال را داشتید؟

بله به دلیل اینکه مردم ما موسیقی، فرهنگ و هنر را دوست دارند و در حال حاضر بیشتر نیاز داریم که در کنار هم باشیم و با هم صحبت کنیم و دیدگاه‌های یکدیگر را بشنویم. ما تقریباً یک شب قبل از رویداد موزیک تک چهارم تبلیغات را انجام دادیم و خبررسانی را آغاز کردیم.

 

ایده شکل‌گیری این کار از کجا آمد؟

 

همانطوری که جزئیات این موزیک تک نیز موسیقی معاصر جنوب ایران بود، این بار موسیقی بومی ما یک نمادی برای بحث در مورد مسائل روز و مدرن جامعه بود و موسیقی برای جشن و پایکوبی و بیانیه هنری در مورد موسیقی خلیج فارس بود.

 

نقش بانوان در موسیقی را چطور می‌بینید؟

 

امروزه نقش بانوان بسیار پررنگ و قابل توجه است و  موسیقی شان رنگ و بوی خودشان را دارند و همینطور شیوه نوازندگی خاص خودشان را دارند. نقش بانوان در موسیقی زیبایی موسیقی را دو چندان کرده. به نظر من موسیقی ما به بانوان مدیون بود.  و آینده زیبایی در انتظار بانوان نوازنده ایرانی است.

 

چقدر پدر را در پیشرفت خود موثر می‌دانید؟

 

بنده نوای ساز و شادی که در زندگی‌ام دارم را مدیون زحمات و حمایت پدرم هستم و شروع اجراهایم با پدرم بود و زمانی که برای نخستین بار بنده را با خودش به روی صحنه تالار وحدت برد و نی انبان را به دستم داد و مخاطبانی که برای نخستین بار با این صحنه مواجه شدند، از این موضوع بسیار حمایت و تشویق کردند و باعث شد که به این راه ادامه دهم. خدا را شکر می‌کنم که همچنان سایه ایشان بر روی سر من و موسیقی نواحی جنوب ایران است.

 

برنامه‌ای برای اجرای مستقل دارید؟

 

بنده به تازگی گروهی را تحت عنوان لیانا تشکیل دادم و نوازنده‌های کوبه‌ای بسیار خوبی در گروه داریم و تمام این عزیزان با عشق و با انگیزه هستند. خواننده این گروه نیز سحر منیری است و در حال تمرین هستیم و در نظر داشتیم که روایت جدیدی از موسیقی جنوب ایران و زبان بانوان را داشته باشیم و حتی می خواستیم کنسرت بانوان را برگزار کنیم که متأسفانه درگیر جنگ شدیم. قبل از اینکه جنگ آغاز شود، در فستیوال موسیقی نواحی بانوان کیش شرکت کردیم و بعد از جنگ اولین اجرایی که داشتیم، موزیک تک چهارم بود که با تعدادی از اعضای گروه در این رویداد شرکت کردیم. امیدوارم که بتوانیم بزودی اجراهای زیبایی را داشته باشیم و حال همه مردم خوب باشد و شاید بتوانیم بانی این موضوع باشیم.

 

برای کنسرت اولویتتان انتخاب چه نوع موسیقی است؟موسیقی جنوب یا دیگر موسیقی ها؟

 

اولویت بنده در کل با اصالت است و بنده زاده جنوب هستم و چه چیز قشنگ‌تر از اینکه ساز نی انبان را بنوازم. برای من همیشه موسیقی فولک و محلی جایگاه بسیار ویژه‌ای دارد. در کل به هر کشوری که سفر می‌کنم، دوست دارم موسیقی محلی آن کشور را بشنوم به دلیل اینکه نشان دهنده هویت مردم آن کشور است و زمانی که در کشور اسپانیا دوران تحصیلات خود را سپری کردم، نی انبان اسپانیایی را مطالعه کردم که مربوط به منطقه‌ای بنام گالیسیا می‌شود و به نوعی موسیقی محلی اسپانیا به حساب می‌آید.