هادی ارزم نوازنده ویلن بر این باور است که اکنون باید شاهد شکلگیری تجمعات و اجراهایی بود که بتوانند زبان گویای شرایط امروز جامعه باشند و با مردم همسو حرکت کنند.
هادی ارزم نوازنده ویلن بر این باور است که اکنون باید شاهد شکلگیری تجمعات و اجراهایی بود که بتوانند زبان گویای شرایط امروز جامعه باشند و با مردم همسو حرکت کنند.
هادی آرزم نوازنده ویلن در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی موسیقی ایران درباره نقش اجراهای موسیقایی در تقویت روحیه مردم و مدافعان امنیت کشور گفت: هنرمند همواره باید چند گام جلوتر از جامعه حرکت کند و در حقیقت با فعالیتهای هنری خود به حرکت، تحرک و اعتلای جامعه کمک کند.
وی افزود در شرایط کنونی نیز هنرمندان بخشی از همین جامعه هستند و وظیفه دارند از توان و قدرت هنری که در اختیار دارند استفاده کنند.
به گفته ارزم، هنرمندان باید با بهرهگیری از این ظرفیت، در شرایط بحرانی به ایجاد شور و هیجان و تقویت روحیه اجتماعی کمک کنند.
این نوازنده ویلن که به همراه محمد گلریز خواننده در میادین مختلف اجراهایی را برگزار می کنند، گفت: مردم وقتی هنرمندان را میبینند که حضور دارند، فعال هستند و کار خود را انجام میدهند، روحیه هایشان تقویت می شود. البته مردم خود نیز در حال انجام وظایف و فعالیتهایشان هستند، اما هنرمندان هم باید در حد توان خود در این مسیر همراهی کنند.
آرزم با اشاره به فعالیتهای انجامشده در این زمینه اظهار کرد که او و تعدادی از هنرمندان در حوزه موسیقی کُر تلاش کردهاند در حد توان خود در برخی میدانها اجرا داشته باشند.
وی افزود: در برخی از این برنامهها با حضور خوانندگانی که سابقه فعالیت در میدانهای شهری از ابتدای انقلاب داشتهاند، از جمله محمد گلریز، اجراهایی برگزار شده است؛ از میدان انقلاب و میدان ولیعصر تا محوطه تئاتر شهر.
به گفته وی، در صورت فراهم شدن شرایط برای اجرا در نقاط مختلف شهر نیز هنرمندان با استقبال از این برنامهها حضور خواهند داشت تا اعلام کنند که در کنار مردم حضور دارند.
آرزم در ادامه درباره جایگاه موسیقی در کنار دیگر هنرها به عنوان زبانی گویا در دفاع از میهن گفت: موسیقی در طول تاریخ در بسیاری از کشورها، بهویژه در دورههایی که انقلابها و حرکتهای اجتماعی شکل گرفته، نقش مهمی داشته و با سرودها و آثار حماسی همراه بوده است. شور و هیجان حاصل از موسیقی میتواند در زمانی کوتاه منتقل شود؛ در حالی که بیان همان مفاهیم در قالب کتاب یا نوشتار ممکن است زمان طولانیتری نیاز داشته باشد.
وی توضیح داد: موسیقی در چهار یا پنج دقیقه میتواند پیام بسیار زیادی را منتقل کند و اثرگذاری آن مانند تزریق وریدی است؛ یعنی به سرعت وارد جریان جامعه میشود و پیام مورد نظر را منتقل میکند.در شبکههای مختلف صدا وسیما و فضای مجازی، گروههای موسیقی بهویژه مداحان عملکرد قابل توجهی داشتهاند، هرچند به اعتقاد او بخشی از جامعه موسیقی هنوز به اندازه کافی متوجه شرایط بحرانی نشده است و نیاز به زمان و سازماندهی بیشتر برای حضور میدانی وجود دارد.
وی با اشاره به تجربه دوران هشت سال دفاع مقدس گفت: در آن سالها هنرمندان موسیقی بهطور مرتب در میدانها و فضاهای عمومی اجرا داشتند؛ از صبح تا شب و در تمام فصلها. به گفته او، در سالهای ابتدایی جنگ از سال ۱۳۵۹ تا اوایل دهه هفتاد چنین اجراهایی به شکل گسترده برگزار میشد و اکنون نیز باید شاهد شکلگیری تجمعات و اجراهایی بود که بتوانند زبان گویای شرایط امروز جامعه باشند و با مردم همسو حرکت کنند.
آرزم در پاسخ به پرسشی درباره ماندگاری آثار موسیقایی دوران جنگ ایران و عراق و امکان خلق آثار مشابه در شرایط کنونی اظهار داشت: شیوه جنگ در مقایسه با آن دوران تغییر کرده است. در آن زمان جنگ بیشتر به صورت مرزی و زمینی بود و درگیریها عمدتاً میان رزمندگان دو کشور در خطوط مرزی جریان داشت، اما امروز جنگها بیشتر شکل هوایی دارند و مراکز مختلف هدف حمله قرار میگیرند.
وی افزود: در دوران دفاع مقدس بخش عمده تولیدات موسیقایی در صداوسیما و بهویژه در رادیو متمرکز بود و در طول یک هفته ممکن بود دو یا سه اثر انقلابی تولید شود؛ به این صورت که شاعر بلافاصله شعر میسرود، ارکستر آن را اجرا میکرد و اثر آماده پخش میشد.
این نوازنده ویلن ادامه داد: امروز نیز سازمان صداوسیما مرکز تولید آثار روز است، اما با اتفاقی که رخ داد و حملهای که صورت گرفت، شرایط تا حدی دشوارتر شد. با این حال این مسئله نباید باعث رکود در فعالیتها شود.
وی با بیان اینکه روند فعالیتها بهتدریج در حال بهبود است، اظهار کرد: اکنون شاید روند کار کمی کند شده باشد، اما به نظر میرسد شرایط در حال بهتر شدن است و هنرمندان نیز جایگاه خود را بیشتر پیدا میکنند.
آرزم همچنین با یادآوری نقش شاعرانی چون حمید سبزواری، مشفق، ملکی و اکبرپور در تولید آثار آن دوره گفت: در آن زمان آثار بسیاری تولید میشد، در حالی که اکنون تجمع و هماهنگی هنرمندان تا حدی پراکنده شده و به نظر میرسد باید برای آن تدبیری اندیشیده شود.
وی با تأکید بر ضرورت همکاری بیشتر میان هنرمندان موسیقی گفت: به عنوان خواننده و نوازنده معتقدم باید دست در دست یکدیگر بگذاریم. اکنون میبینم برخی موزیسینها فعالیتهایی انجام میدهند؛ برای مثال یکی از هنرمندان را دیدم که به نیروگاه دماوند رفته بود و برای کارکنان آنجا اجرا داشت که این خود یک حرکت مثبت است.
آرزم در خاتمه با اشاره به اجراهای صحنه ای خاطر نشان کرد : برای برگزاری چنین برنامههایی لازم است زمینههای اجرایی آن فراهم شود و هنرمندان دعوت شوند، چرا که اجرای موسیقی نیازمند فراهم شدن مقدمات، از جمله آمادهسازی صحنه و انجام ساندچک است تا بتوان یک اجرای مناسب برای مردم برگزار کرد.